donuts en holocaust
Nadat ik maandag te horen had gekregen waar, wanneer en wat voor klassen ik zou lesgeven, was dinsdagochtend dan eindelijk het lang verbeide moment daar om voor de klas te gaan staan met volgende openingswoorden:
Any of you pricks move, and I'll kill every motherfuckin' last one of you.
Niet dus. Ik wenste de tweedejaarsstudenten Public Relations om 08.10 netjes goedemorgen (om lagereschoolgewijs een Goooood moooorning Tieieietsjeuur terug te krijgen). Het decor: een klein universiteitslokaal voor ongeveer zestig studenten, ongeveer voor de helft gevuld. Het niveau van deze klas bleek vrij laag: erg veel moeite om eenvoudige zinnetjes te vormen. De extreme discipline is pure mythe (al zijn ze naar het schijnt wel erg strenge leerkrachten gewend), je moet hier ook al eens scheef kijken naar een slaper, gsm of zoenend koppel.
Waarmee ik een echt koppel bedoel. Je hebt hier ook erg veel 'broertjes' en 'zusjes', boezemvriend(inn)en die voortdurend hand in hand lopen. Best koddig om twee militairen hand in hand over straat te zien sjokken, samen de meisjes en fruitstalletjes keurend. Ik wil bij dezen dan ook voorstellen deze gewoonte in Belgie te introduceren.
Mijn eerste les (08.10-09.40, zonder pauze) zag er ongeveer als volgt uit:
1. introductie leerkracht: wie ik ben, waar ik vandaan kom, dat soort dingen. Hoe ze me kunnen bereiken.
2. introductie studenten: wat studeren jullie, wat wil je later doen?
3. doelstellingen van de les: communicatieve vaardigheden verbeteren. IT IS OK TO MAKE MISTAKES.
4. Wat interesseert jullie? In principe kunnen we het hebben over om het even wat, zolang we maar Engels met elkaar praten. Ik heb geprobeerd hen duidelijk te maken dat zij dus voor een groot deel de inhoud van de lessen mee vorm mogen geven.
5. Wat weten jullie? Enkele woorden op bord geschreven, gevraagd of ze wisten waarvoor ze stonden, indien niet hen uitgelegd.
Wisten ze (of toch sommigen) en konden ze min of meer uitleggen (soms met maar een tweetal woordjes): Bush, Jennifer Lopez, Elvis Presley, Iraq ('Is war because is oil'), 9/11 ('War in building'), The Beatles, Kobe Bryant, Hollywood.
Wisten ze niet: donut, holocaust (kennen het wel, maar dit woord niet), statue of liberty.
't Is niet het volledige lijstje, denk niet dat ik het enkel over muziek en Amerikaanse politiek heb gehad! Onderwijl hen ook tienduizend keer gezegd dat ze notities moesten nemen (blijkt niet de gewoonte) en dat ik verwacht dat ze elk woord kennen dat ter sprake komt, of het nu expliciet wordt uitgelegd of niet.
Ik denk dat ze het wel geestig vonden. Ze leken toch alleszins geinteresseerd, maar het kan ook vriendelijkheid geweest zijn, zo goed ken ik ze nog niet. Lapsus van de leerkracht (halve seconde tussen elk woord laten): 'I do not know any English, so you have to talk Chinese to me'
Na afloop met enige tevredenheid een laagje krijt op mijn schoenen vastgesteld.
Dinsdag dan. voormiddag: 08.10-10.55 met de eerste groep Secretary-studentes (tien minuten pauze, dat is de gewoonte), des namiddags met de tweede groep Secretary-studentes van 13.10-15.55 (idem). Pedagogisch weinig verantwoorde opmerking tegenover Stephen op maandagavond: 'If I'm going to spend that much time with them, these students better be good and good-looking.' De gebeden werden verhoord. ze zijn hier tegenover westerlingen ook erg gul met complimenten (terwijl we samen stonden te wachten op de concierge die de deur van de klas kwam openen, nog voor ik ook maar 1 woord had gezegd: 'You are very clever')
Hun Engels was opvallend beter dan dat van de P.R.-groep. Ze hadden meer lef en slaagden er makkelijker in om iets uit te leggen. De introductie van hierboven verliep ook vlotter. Met de eerste groep een verhaal beginnen lezen over Londen, de tweede groep heb ik een klein dicteetje gegeven ('Qu Li, stop cheating!' 't Is eigenlijk aandoenlijk om te zien hoe graag ze elkaar willen helpen, maar je kan het natuurlijk niet toelaten), waarna we een kort tekstje lazen. Enkele citaten uit hun dictees:
Ipv 'once upon a time': 'what's a porno' (ik verzin het niet!!!!) of: 'Once a pound of time'
Ipv 'the hunter tied the lion up in a rope': '...up on the roof'
Ipv 'the mouse freed the lion': 'the mouse fried the lion'
Mouse was soms moose, een enkele keer wife. Lion was lain, living of lying.
Naar Vlaamse maatstaven povere test, maar er valt mee te werken. Ik bedoel, je hoeft ze niet meer tot tien te leren tellen ofzo.
Van mijn collega hoorde ik dat ze het een goede les vonden, al heb ik er wel de zweep op gelegd. Ik wilde ook eerlijk zijn en heb hen verteld dat deze les geen zin had tenzij ze ook op andere momenten in de week met Engels bezig zouden zijn (de computers rondom mij worden voornamelijk gebruikt om spelletjes te spelen; en ze hebben ook toegang tot bibliotheek).
Met mijn P.R.-klas wil ik volgende week een erg eenvoudig sprookje lezen, de secretaresses gaan verder met hun London-verhaal en de namiddagsecretaresses krijgen een Australisch kortverhaal op hun bord. Indien medewerking van mijn departement kan ik hen ook wat muziek laten horen. Ik geef hen ook allemaal huiswerk mee, een eenvoudig tekstje dat ze op eigen kracht moeten lezen, en waarvan ze uiteraard alle woorden moeten kennen. Kadaverdisziplin muss sein!
Any of you pricks move, and I'll kill every motherfuckin' last one of you.
Niet dus. Ik wenste de tweedejaarsstudenten Public Relations om 08.10 netjes goedemorgen (om lagereschoolgewijs een Goooood moooorning Tieieietsjeuur terug te krijgen). Het decor: een klein universiteitslokaal voor ongeveer zestig studenten, ongeveer voor de helft gevuld. Het niveau van deze klas bleek vrij laag: erg veel moeite om eenvoudige zinnetjes te vormen. De extreme discipline is pure mythe (al zijn ze naar het schijnt wel erg strenge leerkrachten gewend), je moet hier ook al eens scheef kijken naar een slaper, gsm of zoenend koppel.
Waarmee ik een echt koppel bedoel. Je hebt hier ook erg veel 'broertjes' en 'zusjes', boezemvriend(inn)en die voortdurend hand in hand lopen. Best koddig om twee militairen hand in hand over straat te zien sjokken, samen de meisjes en fruitstalletjes keurend. Ik wil bij dezen dan ook voorstellen deze gewoonte in Belgie te introduceren.
Mijn eerste les (08.10-09.40, zonder pauze) zag er ongeveer als volgt uit:
1. introductie leerkracht: wie ik ben, waar ik vandaan kom, dat soort dingen. Hoe ze me kunnen bereiken.
2. introductie studenten: wat studeren jullie, wat wil je later doen?
3. doelstellingen van de les: communicatieve vaardigheden verbeteren. IT IS OK TO MAKE MISTAKES.
4. Wat interesseert jullie? In principe kunnen we het hebben over om het even wat, zolang we maar Engels met elkaar praten. Ik heb geprobeerd hen duidelijk te maken dat zij dus voor een groot deel de inhoud van de lessen mee vorm mogen geven.
5. Wat weten jullie? Enkele woorden op bord geschreven, gevraagd of ze wisten waarvoor ze stonden, indien niet hen uitgelegd.
Wisten ze (of toch sommigen) en konden ze min of meer uitleggen (soms met maar een tweetal woordjes): Bush, Jennifer Lopez, Elvis Presley, Iraq ('Is war because is oil'), 9/11 ('War in building'), The Beatles, Kobe Bryant, Hollywood.
Wisten ze niet: donut, holocaust (kennen het wel, maar dit woord niet), statue of liberty.
't Is niet het volledige lijstje, denk niet dat ik het enkel over muziek en Amerikaanse politiek heb gehad! Onderwijl hen ook tienduizend keer gezegd dat ze notities moesten nemen (blijkt niet de gewoonte) en dat ik verwacht dat ze elk woord kennen dat ter sprake komt, of het nu expliciet wordt uitgelegd of niet.
Ik denk dat ze het wel geestig vonden. Ze leken toch alleszins geinteresseerd, maar het kan ook vriendelijkheid geweest zijn, zo goed ken ik ze nog niet. Lapsus van de leerkracht (halve seconde tussen elk woord laten): 'I do not know any English, so you have to talk Chinese to me'
Na afloop met enige tevredenheid een laagje krijt op mijn schoenen vastgesteld.
Dinsdag dan. voormiddag: 08.10-10.55 met de eerste groep Secretary-studentes (tien minuten pauze, dat is de gewoonte), des namiddags met de tweede groep Secretary-studentes van 13.10-15.55 (idem). Pedagogisch weinig verantwoorde opmerking tegenover Stephen op maandagavond: 'If I'm going to spend that much time with them, these students better be good and good-looking.' De gebeden werden verhoord. ze zijn hier tegenover westerlingen ook erg gul met complimenten (terwijl we samen stonden te wachten op de concierge die de deur van de klas kwam openen, nog voor ik ook maar 1 woord had gezegd: 'You are very clever')
Hun Engels was opvallend beter dan dat van de P.R.-groep. Ze hadden meer lef en slaagden er makkelijker in om iets uit te leggen. De introductie van hierboven verliep ook vlotter. Met de eerste groep een verhaal beginnen lezen over Londen, de tweede groep heb ik een klein dicteetje gegeven ('Qu Li, stop cheating!' 't Is eigenlijk aandoenlijk om te zien hoe graag ze elkaar willen helpen, maar je kan het natuurlijk niet toelaten), waarna we een kort tekstje lazen. Enkele citaten uit hun dictees:
Ipv 'once upon a time': 'what's a porno' (ik verzin het niet!!!!) of: 'Once a pound of time'
Ipv 'the hunter tied the lion up in a rope': '...up on the roof'
Ipv 'the mouse freed the lion': 'the mouse fried the lion'
Mouse was soms moose, een enkele keer wife. Lion was lain, living of lying.
Naar Vlaamse maatstaven povere test, maar er valt mee te werken. Ik bedoel, je hoeft ze niet meer tot tien te leren tellen ofzo.
Van mijn collega hoorde ik dat ze het een goede les vonden, al heb ik er wel de zweep op gelegd. Ik wilde ook eerlijk zijn en heb hen verteld dat deze les geen zin had tenzij ze ook op andere momenten in de week met Engels bezig zouden zijn (de computers rondom mij worden voornamelijk gebruikt om spelletjes te spelen; en ze hebben ook toegang tot bibliotheek).
Met mijn P.R.-klas wil ik volgende week een erg eenvoudig sprookje lezen, de secretaresses gaan verder met hun London-verhaal en de namiddagsecretaresses krijgen een Australisch kortverhaal op hun bord. Indien medewerking van mijn departement kan ik hen ook wat muziek laten horen. Ik geef hen ook allemaal huiswerk mee, een eenvoudig tekstje dat ze op eigen kracht moeten lezen, en waarvan ze uiteraard alle woorden moeten kennen. Kadaverdisziplin muss sein!
posted by bouke billiet at 5:36 PM
<< Home