geschiedenis

Gisteren aan de koffietafel heb ik van de hele familie een bolwassing gekregen voor het uitblijven van de familiegeschiedenis. Ze hebben natuurlijk gelijk, ’t is een schande om ’s nachts te slapen als je nog werk te doen hebt. Vandaar het voornemen om, bij wijze van drukmiddel, voortaan elke zondag kort weer te geven wat ik gedaan heb.
Deze week (vanochtend eigenlijk) heb ik twee stapeltjes brieven (‘van Jef 1978’ en ‘aan Jef 1978’) gelezen en verwerkt, wat ongeveer drie uur werk inhield. De kindjes die met kerst ’78 de os en ezel speelden, zijn sinds deze week allebei overleden. ’t Is een koude dag.