nonnen met faalangst

Nu ik mijn job heb weggegooid (hoera!) resten me nog wat kreukelpapiertjes met notities uit de laatste lessen. Dit waren bijvoorbeeld de laatste dicteezinnen voor een groep gevorderden die nog wat problemen hadden met dubbele of enkele (mede)klinkers:

-De buitensporig scherp geslepen messen van de tuinierende nonnen met uitermate storende faalangst, troffen allemaal doel.

-Ogenblikkelijk na het onopzettelijk geloste geweerschot vluchtten de verschrikte mezen uit het natte kreupelhout naar de eeuwig stralende hemel. (Tip vooraf: het is in de verleden tijd!)

-De teleurgestelde dieven raamden de schade aan de tekenpennen en besloten de dikke oliemagnaten onmiddellijk te ontvoeren. (Voor wie nog een ander woord zoekt met drie verschillende e’s: rekenwerk!)

In het bedrijf waar ik les gaf, werd plots het volgende omgeroepen: ‘Attentie, er zijn weer reuk- en smaakgassen.’

‘Graagt u een koekje?’ vroeg een student. Verder hoorde ik ook nog dat geschiedenis een van de gemakkelijkste vakbonden is en dat iemand niet naar het station zou gaan, maar ‘ernaarfrom’ kwam. Een huisjesmelker in het Frans is een slaapverkoper. Een mug is een kop koffie. Een burgeroorlog is een binnenoorlog.

En dat was het dan. Geen uitgehongerde ramadanners meer, geen ex-callgirls of depressieve tienermoeders, geen wetenschappers die met wetenschappelijke arrogantie nucleaire activiteiten veilig noemen, geen drukbezette managers meer dank zij wie ik ettelijke boeken las in zaaltjes en bureaus allerhande, geen gestifte bruxelloises meer, of toch niet in de les, geen brandweerman die alle materialen die je maar kent in het Nederlands wil leren…

Voortaan enkel nog rariteiten uit eigen huize; familiegeschiedenis rules! Is ook veel werk. Fuck weblog!