respect voor religie
(uit Wikipedia:)
Deze religie, gesticht door de Opsteller (voor meer informatie, zie hoofdartikel Opsteller), zou zich razendsnel verspreiden en nog voor het einde van de eenentwintigste eeuw de andere religies verdringen. Ergens in december 2007 begonnen de eerste leefregels en liturgische voorschriften op het web te circuleren.
Enkele van de beroemdste (want ook meest controversiële) voorschriften:
‘De handjes van het pasgeboren kind zullen tegen de muren van het huis worden gelegd. Op die manier wordt het belang van muren in ons leven erkend. Een kind dat geen contact krijgt met muren bij de geboorte, zal een onbeschermd leven doorbrengen.’
Deze regel zorgde voor een dubbele controverse. Sommigen interpreteerden dit voorschrift erg strikt en meenden dat het kind onmiddellijk na de geboorte in aanraking moest komen met de muren van het ouderlijk huis, nog voor gecontroleerd kon worden of de boreling wel ademde. ‘Van bijkomstig belang,’ redeneerden sommigen, ‘waarom zou je een onbeschermd leven willen?’ Verschillende sterfgevallen, die ook te maken hebben met slechte hygiëne bij (als verplicht ervaren thuis-)bevallingen in arme landen, worden hieraan toegeschreven.
Bovendien werden ook de laatste vijf woorden verschillend uitgelegd. Was het een gebod tot verstoting? Dit werd alvast zo geïnterpreteerd in sommige culturen, waar bijvoorbeeld niet-gemuurde kinderen de toegang tot (de beschermende muren van) de school werd ontzegd.
‘Wanneer een man en vrouw besluiten samen een complex van muren te betrekken, zal de man, onder controle en in bijzijn van de zussen van de vrouw, zijn penis gedurende enige momenten te rusten leggen in de mond van de vrouw.’
Historici zijn het er ondertussen, na de publicatie van het gezaghebbende ‘Neem deze pik als teken van liefde en trouw’, over eens dat dit gebruik oorspronkelijk de kwetsbaarheid van de man ten opzichte van de vrouw toonde. Ironisch genoeg kwam dit voorschrift later zwaar onder vuur te liggen vanuit neo-feministische hoek. Bij sommige radicale groepen diende de man zijn kwetsbaarheid tegenover alle vrouwelijke familieleden van de vrouw te erkennen.
‘Zeepaardjes zullen niet gegeten worden.’
Dit schijnbaar eenvoudige voorschrift doet de exegeten elkaar nog steeds in de haren vliegen. Volgens sommigen komt het verbod voort uit de oneerbied van zeepaardjes voor hun eigen eten; zeepaardjes hebben tanden noch maag en dienen voortdurend voedsel met hun zuigsnuit naar binnen te werken om aan voldoende voedingsstoffen te komen.
Volgens anderen wordt hiermee helemaal niet de onreinheid van het zeepaardje bedoeld, als wel het enorme belang voor het ecosysteem van dit diertje en moet deze regel dan ook gezien worden als een oproep ter bescherming van het zeepaardje.
Een marginale groep exegeten houdt ook vol dat het om een grap van de Opsteller gaat. Echte bewijzen hebben ze hiervoor niet.
Deze religie, gesticht door de Opsteller (voor meer informatie, zie hoofdartikel Opsteller), zou zich razendsnel verspreiden en nog voor het einde van de eenentwintigste eeuw de andere religies verdringen. Ergens in december 2007 begonnen de eerste leefregels en liturgische voorschriften op het web te circuleren.
Enkele van de beroemdste (want ook meest controversiële) voorschriften:
‘De handjes van het pasgeboren kind zullen tegen de muren van het huis worden gelegd. Op die manier wordt het belang van muren in ons leven erkend. Een kind dat geen contact krijgt met muren bij de geboorte, zal een onbeschermd leven doorbrengen.’
Deze regel zorgde voor een dubbele controverse. Sommigen interpreteerden dit voorschrift erg strikt en meenden dat het kind onmiddellijk na de geboorte in aanraking moest komen met de muren van het ouderlijk huis, nog voor gecontroleerd kon worden of de boreling wel ademde. ‘Van bijkomstig belang,’ redeneerden sommigen, ‘waarom zou je een onbeschermd leven willen?’ Verschillende sterfgevallen, die ook te maken hebben met slechte hygiëne bij (als verplicht ervaren thuis-)bevallingen in arme landen, worden hieraan toegeschreven.
Bovendien werden ook de laatste vijf woorden verschillend uitgelegd. Was het een gebod tot verstoting? Dit werd alvast zo geïnterpreteerd in sommige culturen, waar bijvoorbeeld niet-gemuurde kinderen de toegang tot (de beschermende muren van) de school werd ontzegd.
‘Wanneer een man en vrouw besluiten samen een complex van muren te betrekken, zal de man, onder controle en in bijzijn van de zussen van de vrouw, zijn penis gedurende enige momenten te rusten leggen in de mond van de vrouw.’
Historici zijn het er ondertussen, na de publicatie van het gezaghebbende ‘Neem deze pik als teken van liefde en trouw’, over eens dat dit gebruik oorspronkelijk de kwetsbaarheid van de man ten opzichte van de vrouw toonde. Ironisch genoeg kwam dit voorschrift later zwaar onder vuur te liggen vanuit neo-feministische hoek. Bij sommige radicale groepen diende de man zijn kwetsbaarheid tegenover alle vrouwelijke familieleden van de vrouw te erkennen.
‘Zeepaardjes zullen niet gegeten worden.’
Dit schijnbaar eenvoudige voorschrift doet de exegeten elkaar nog steeds in de haren vliegen. Volgens sommigen komt het verbod voort uit de oneerbied van zeepaardjes voor hun eigen eten; zeepaardjes hebben tanden noch maag en dienen voortdurend voedsel met hun zuigsnuit naar binnen te werken om aan voldoende voedingsstoffen te komen.
Volgens anderen wordt hiermee helemaal niet de onreinheid van het zeepaardje bedoeld, als wel het enorme belang voor het ecosysteem van dit diertje en moet deze regel dan ook gezien worden als een oproep ter bescherming van het zeepaardje.
Een marginale groep exegeten houdt ook vol dat het om een grap van de Opsteller gaat. Echte bewijzen hebben ze hiervoor niet.
posted by bouke billiet at 12:33 AM
<< Home