het leven op papier

Doordat ik in een huis woon zonder, is het er met de internettoegankelijkheid voorlopig niet makkelijker op geworden.

Van een schoonvader die er geen graten in ziet flink te spuwen op de vloer van zijn eigen woonkamer ben ik terechtgekomen in het huis van mijn (reizende) zus, waar spuwen vermoedelijk ook in de tuin niet toegelaten is. Ik geef haar plantjes water, doe de afwas, ben een goede huisvader.
Wang Lan Ying mailde dat ze van haar moeder die zomercursus kleren ontwerpen niet mocht volgen. Ik gok dat haar moeder niet wilde betalen of dat ze haar dochter bij haar wilde hebben omdat ze zelf niet wil koken. Ik ga het er verder niet over hebben, want dan verpest ik de rest van mijn eigen dag en bovendien leest haar moeder deze weblog niet, dus het haalt toch niks uit. Zit je dan nog met je hoofd in China, vraagt het handvol mensen dat ik zie.
Ik heb haar ook even gebeld, ze werkt nu op het grote plein van Dalian waar ze frisdrank verkoopt of zoiets. Ze doet het niet graag maar heeft wel uitzicht op zee.

Ik ben inmiddels uitgeslapen en dus opnieuw aan het werk. (Mijn computer is geïnstalleerd, ik had gedacht reuze blij te zijn opnieuw naar mijn muziek te kunnen luisteren, maar het doet me niet erg veel. De gedachte aan -neen, we Moeten het over België hebben: het gemak van dat deelteken, geweldig, wat een geluk!) Om opnieuw te leren typen heb ik enkele niemendalletjes van ginds op computer gezet. Z en w en q en a zijn voorwaar niet hetzelfde. Ik ben me ook opnieuw beginnen inwerken in dat tweede kortverhaal. Eigenlijk is het wel een leuk gevoel dat er nogal wat tekst ligt te wachten op mijn zorgvuldige of meedogenloze, koesterende of slachtende handen. Moeder zegt: doe het enkele weken kalmaan, maar het is omgekeerd: ik heb altijd het gevoel tijd te verkwanselen aan plantjes water geven, rolluiken openen en dichtdoen, courgette. Ik vind het veel leuker mezelf op te jagen. Dat er gewerkt moet worden, potdrie.

Toch heb ik ook al wat tv gekeken, net genoeg om vast te stellen dat de tijd is blijven stille staan: de programmering is amper veranderd! VT4 heeft nog steeds The Simpsons en Friends en er zwemmen blote vrouwen tussen. De Ronde wordt nog steeds gewonnen door die Amerikaan. Mijn vriend Guy is nog altijd premier en uit het raam kijkend zie ik dat de maïs hier precies even groen en ongeduldig opgeschoten is als in China.

De dagen houden zich rustig. Mijn vader zit in de keuken te werken en ik frutsel aan de computer of op papier als ik dat modieuzer vind. Het loopt wel lekker.