chinese whispers

Geachte Heer Billiet

In antwoord op uw schrijven kunnen wij u, na overleg met de kabinetten van Economie, Openbare Veiligheid en Buitenlandse Zaken, volgend officieel Chinees standpunt meedelen.

Duizenden jaren van isolationisme hebben het Chinese volk veel ellende bezorgd. Lange tijd zijn de Chinese leiders bang geweest voor het onbekende. De Muur is hiervan het beste bewijs: een tot falen gedoemde poging om de wereld buiten te houden en de welvaart veilig te stellen. Het is als de bloemist die zijn dierbare planten veilig afschermt van wind en regen en zonneschijn en slechts enkele dorre dode stengels overhoudt.
Wij leren nu langzaam hoe belangrijk het is goede relaties te onderhouden met andere volkeren, andere culturen. Het is triest te zien hoe het Europese continent, dat lang geleden toch de moed opbracht om het Chinese land te komen verkennen –omwille van economisch gewin, weliswaar- nu verandert in een navelstaarderig en zuur groepje jengelende zeuren.

U vertelde in uw brief hoe de leiders in de haven van Antwerpen, waar enorm veel Chinese goederen Europa bereiken, er nu over denken de ouders van spijbelende kinderen te straffen. Wij Chinezen moeten daar eens goed mee lachen. Als studenten zelfs al de verantwoordelijkheid om hun eigen toekomst wordt afgenomen, moeten de Belgen niet verwonderd zijn dat de jongeren zich nog meer zullen laten bepamperen en besuikeren.
U bent te rijk, dat is het probleem. Het volk wordt niet meer uitgedaagd, er valt niets meer op te bouwen. Instandhoudingswerken zoals de verzekering van het pensioenstelsel worden bediscussieerd zonder dat iemand er een woord van begrijpt; behalve een enkele Teletubbie. U ziet het leven als een pretpark en wil zelfs niet langer de toegang tot het pretpark betalen. Die kost, vindt de Belg, moet gedragen worden door de uitbater van het pretpark: de overheid.
Hand in hand met die vadsige houding wordt u ook almaar banger. U vreest andere meningen, u vreest boeken en u vreest uit gewoonte. Want wat moet een mens anders dan bang zijn, wanneer hij ’s avonds thuis zit, alleen, of nog erger: alleen met zijn familie die hij amper kan verdragen, zonder dat hij iets om handen heeft, met enkel de blauwe schaduwen van de televisie die hem troost bieden?

Zoals de Burgers in het Romeinse Rijk zich enkel in zijde konden hullen dankzij hun goede relaties met de Chinezen, zo hebben ook de Belgen hun welvaart te danken aan het buitenland. De Chinese overheid betreurt dat de Belgen dit uit het oog verliezen. Uw gsm werkt op basis van coltan uit moordende mijnen in Congo. Aziaten kloppen te lange uren om uw wereld te kleden. Voor uw beroemde Belgische chocolade moest een Colombiaanse boer(in) uren lopen met een zware mand noten op haar/zijn rug. Nu twijfelen de Belgen er niet aan dat zij al die welvaart zomaar in de schoot geworpen dienen te krijgen, laat staan dat zij eraan denken iets te veranderen aan de omstandigheden waarin die welvaart wordt gecreeerd.

De opmars van fascistische en racistische ideeen in de Belgische politiek baart de Chinese overheid ernstig zorgen –en ge moet het niet proberen te herleiden tot slechts 1 partij!! Zoals u weet is China onderhand een van de belangrijkste economische partners geworden van uw land. Maar met vrees en vijandige praat kunnen wij niet veel beginnen. Wij willen mensen die hard werken, die niet voortdurend van het veld terug naar huis hollen om te kijken of hun pot goud nog veilig onder het bed verborgen ligt. Wij willen met een glimlach worden onthaald –omdat wij mensen zijn, en omdat wij ook voor uw welvaart werken. Uw rijkdom is er niet omdat u er zo aan gehecht bent, maar omdat er voor gewerkt wordt.

In overeenstemming met dit standpunt overwegen wij dan ook drastische economische maatregelen tegen uw land. Maar om te beginnen, bij wijze van waarschuwing, geven wij u de kans het goede voorbeeld te geven:
Behalve enkele lange onderbroeken, een extra warme trui misschien, heeft u echt geen extra kleren nodig voor de winter. Je hebt een lavabo, stromend water en zeep: je moet maar vaker wassen.
Een laptop? Misschien. Maar ach, je hebt het al zolang zonder gesteld? Denk je nu werkelijk dat je schrijfsels erop zullen vooruitgaan als je, in plaats van de vluchtige schetsen in het internetcafe, elk woord zorgvuldig kan wikken en wegen?
Verlies ook nooit uit het oog dat u een geweldig loon vangt. Bovendien bent u vrijgesteld van alle administratieve rompslomp waar overheden hun leerkrachten graag mee pesten (daar is overigens een goede reden voor: leerkrachten hebben de vervelende gewoonte na te denken, dingen in vraag te stellen, dus ze moeten een beetje afgestompt worden).
Vergeet tenslotte niet dat uw persoonlijke verdienste in dit Chinese avontuur bijzonder beperkt is. Het is alleen maar omdat in uw land het Engels alomtegenwoordig is, dat u die taal heeft geleerd (herinner u de extra lessen Spaans en Duits die u ooit genoot; wat is ervan overgebleven? Zou u Spaans kunnen onderwijzen?). Het is alleen maar omdat uw ouders zijn wie ze zijn, dat u de kans kreeg degelijk onderwijs te genieten. Het is enkel doordat wij Chinezen zo hard bezig zijn met het opbouwen van onze welvaart, dat u hier aan een job bent geraakt. Of bent u misschien al vergeten hoe uw leven er een jaar geleden uitzag? Hier hang je de held uit, omdat je Engels kan en blond haar hebt. In Belgie stond je elke maand in de rij met je blauwe C4-papiertje om de overheid te vragen de toegang tot het pretpark te betalen en ’s avonds kroop je ziek van schuldgevoelens in de armen van je tv of je meisje.

Ge moet dus geen al te grote muile opzetten, en dat geldt ook voor uw landgenoten. Gematigd hoogachtend,

Wen Jiabao
Eerste Minister van de Volksrepubliek China