hoed je voor papier
1. Ziehier waartoe die vreselijke computerwoordenboekjes leiden: 'Teacher Bookrrr, ik heb het woord Ku Klux Klan opgezocht. Dat is dus een Italiaanse maffiafamilie?'
2. We hebben deze week regeringetje gespeeld in de klas. Ik was Hu Jintao en de studenten, opgesplitst in kleine groepjes, waren de regering. Hu Jintao diende wetsvoorstellen in en zij moesten dan argumenten pro en contra vinden. Aanvankelijk vreesde ik dat enkel de meest mondige studenten zich zouden roeren, maar om de een of andere reden -misschien de zoete smaak eens van de macht te kunnen proeven- vonden ze het erg leuk: iedereen sprak of brulde Engels.
Eerste wetsvoorstel: voortaan moeten alle Chinezen zich elke ochtend een badge opspelden die hun humeur aangeeft. Vrolijk, verdrietig, verliefd, jarig, nerveus... Er kwamen vier argumenten pro en vier contra. Waarop Hu Jintao de knoop wijselijk liet doorhakken door het parlement teneinde zijn regering te redden.
Tweede voorstel: als een vrouw zwanger is, dienen zij en de verwekker vijf dagen les te volgen, niet alleen om te leren hoe je voor een baby zorgt, maar ook hoe je met kinderen en pubers omgaat. Een van de argumenten pro: het is goed voor de relatie, want dan doet de vent ook eens wat.
Lou Ling, een van de intelligentere dames, stelde voor dat enkel de mannen deze lessen zouden volgen, want (ging ze verder, zonder zich te storen aan de verontwaardigde reacties van de mannelijke regeringsleden) vrouwen weten meestal toch al hoe voor een kind te zorgen en bovendien zou dit de financiele lasten van werkverzuim en schoolaanbod voor de helft oplossen. Dit amendement werd jammer genoeg weggestemd, maar de wet werd aanvaard.
Voor de derde wet liet ik me inspireren door het koninkrijk Lilliput, maar de auteur van Gulliver's Travels heeft op zijn beurt de mosterd gehaald bij Thomas Mores Utopia: een poging tot misdaad zal voortaan even zwaar bestraft worden als een uitgevoerde misdaad. Om dit te illustreren probeerde ik iemands tas te stelen, maar gleed uit over een bananenschil; en daarna probeerde ik iemand neer te schieten, maar mijn revolver liet het afweten. Het verdict valt volgende week, de regering kreeg een week respijt. En huiswerk.
3. Ha, gij dacht dat er op dit moment in Belgie en Nederland harde woorden vallen? Vergeet het. Je moet maar eens het debat volgen dat hier al een hele poos woedt over welk beest de mascotte van de Spelen moet worden. Het gaat echt hard tegen hard:
'De panda is zo lief en vredig.'
'Ja, maar de aap is behendig en slim.'
Heerlijk, die Chinese tv (en ergerlijk, die goednieuwsshow; daar zullen we het later nog eens over hebben). Toen die Filistijnse miljardair eindelijk stierf (volgens sommigen een harde klap voor het vredesproces; hoezo?), hielden ze op CCTV 9 -het Engelstalige kanaal- een debat over de toekomst van het Midden-Oosten (vreemd hoe ze dat hier ook het Midden-Oosten noemen). Drie kostuums die twee volle uren discussieerden. Hoor je dat, Siegfried? Twee uur! Stomme strikkentrut, ik herinner me wat je in Humo zei: dat je niet geinteresseerd bent in een politicus die zijn standpunt niet kan uitleggen in 30 seconden. Je bent een onbenul, Bracke, een dikke windbuil, een logement, een stapvoetskikker en I fart in your general direction. Als ik je zie, grijp ik spontaan naar de afstandsbediening voor een rondje kanaalzwemmen.
Nu goed, die discussie over welk beest het moet worden is natuurlijk een economische strijd. Neem nu de panda: de helft van die papzakken leeft in de provincie Sichuan, dus die gasten zouden er wel bij varen als hun beest in populariteit wint.
4. Ik heb hier enkele weken terug gebabbeld met een historicus uit de VS. Die heeft me eindelijk kunnen uitleggen wat zovele columnisten en historici niet kunnen verklaren: waarom de VS zo oorlogszuchtig zijn. Het is vrij eenvoudig: de opleiding geschiedenis in de VS wordt opgesplitst in historische perioden. Net als bij ons dus, maar in Amerika lopen die perioden anders: de eerste gaat van oorlog A tot oorlog B, de tweede van oorlog B tot oorlog C enzovoort. Zo simpel is dat: de Amerikanen erkennen het belang van de studie van het verleden. Om het de historici makkelijk te maken, trekken ze om de zoveel jaar ten strijde, en het is geen leugen, want de president heeft het zelf gezegd toen hij bommen op mensen begon te gooien: 'This is a historical moment.'
2. We hebben deze week regeringetje gespeeld in de klas. Ik was Hu Jintao en de studenten, opgesplitst in kleine groepjes, waren de regering. Hu Jintao diende wetsvoorstellen in en zij moesten dan argumenten pro en contra vinden. Aanvankelijk vreesde ik dat enkel de meest mondige studenten zich zouden roeren, maar om de een of andere reden -misschien de zoete smaak eens van de macht te kunnen proeven- vonden ze het erg leuk: iedereen sprak of brulde Engels.
Eerste wetsvoorstel: voortaan moeten alle Chinezen zich elke ochtend een badge opspelden die hun humeur aangeeft. Vrolijk, verdrietig, verliefd, jarig, nerveus... Er kwamen vier argumenten pro en vier contra. Waarop Hu Jintao de knoop wijselijk liet doorhakken door het parlement teneinde zijn regering te redden.
Tweede voorstel: als een vrouw zwanger is, dienen zij en de verwekker vijf dagen les te volgen, niet alleen om te leren hoe je voor een baby zorgt, maar ook hoe je met kinderen en pubers omgaat. Een van de argumenten pro: het is goed voor de relatie, want dan doet de vent ook eens wat.
Lou Ling, een van de intelligentere dames, stelde voor dat enkel de mannen deze lessen zouden volgen, want (ging ze verder, zonder zich te storen aan de verontwaardigde reacties van de mannelijke regeringsleden) vrouwen weten meestal toch al hoe voor een kind te zorgen en bovendien zou dit de financiele lasten van werkverzuim en schoolaanbod voor de helft oplossen. Dit amendement werd jammer genoeg weggestemd, maar de wet werd aanvaard.
Voor de derde wet liet ik me inspireren door het koninkrijk Lilliput, maar de auteur van Gulliver's Travels heeft op zijn beurt de mosterd gehaald bij Thomas Mores Utopia: een poging tot misdaad zal voortaan even zwaar bestraft worden als een uitgevoerde misdaad. Om dit te illustreren probeerde ik iemands tas te stelen, maar gleed uit over een bananenschil; en daarna probeerde ik iemand neer te schieten, maar mijn revolver liet het afweten. Het verdict valt volgende week, de regering kreeg een week respijt. En huiswerk.
3. Ha, gij dacht dat er op dit moment in Belgie en Nederland harde woorden vallen? Vergeet het. Je moet maar eens het debat volgen dat hier al een hele poos woedt over welk beest de mascotte van de Spelen moet worden. Het gaat echt hard tegen hard:
'De panda is zo lief en vredig.'
'Ja, maar de aap is behendig en slim.'
Heerlijk, die Chinese tv (en ergerlijk, die goednieuwsshow; daar zullen we het later nog eens over hebben). Toen die Filistijnse miljardair eindelijk stierf (volgens sommigen een harde klap voor het vredesproces; hoezo?), hielden ze op CCTV 9 -het Engelstalige kanaal- een debat over de toekomst van het Midden-Oosten (vreemd hoe ze dat hier ook het Midden-Oosten noemen). Drie kostuums die twee volle uren discussieerden. Hoor je dat, Siegfried? Twee uur! Stomme strikkentrut, ik herinner me wat je in Humo zei: dat je niet geinteresseerd bent in een politicus die zijn standpunt niet kan uitleggen in 30 seconden. Je bent een onbenul, Bracke, een dikke windbuil, een logement, een stapvoetskikker en I fart in your general direction. Als ik je zie, grijp ik spontaan naar de afstandsbediening voor een rondje kanaalzwemmen.
Nu goed, die discussie over welk beest het moet worden is natuurlijk een economische strijd. Neem nu de panda: de helft van die papzakken leeft in de provincie Sichuan, dus die gasten zouden er wel bij varen als hun beest in populariteit wint.
4. Ik heb hier enkele weken terug gebabbeld met een historicus uit de VS. Die heeft me eindelijk kunnen uitleggen wat zovele columnisten en historici niet kunnen verklaren: waarom de VS zo oorlogszuchtig zijn. Het is vrij eenvoudig: de opleiding geschiedenis in de VS wordt opgesplitst in historische perioden. Net als bij ons dus, maar in Amerika lopen die perioden anders: de eerste gaat van oorlog A tot oorlog B, de tweede van oorlog B tot oorlog C enzovoort. Zo simpel is dat: de Amerikanen erkennen het belang van de studie van het verleden. Om het de historici makkelijk te maken, trekken ze om de zoveel jaar ten strijde, en het is geen leugen, want de president heeft het zelf gezegd toen hij bommen op mensen begon te gooien: 'This is a historical moment.'
posted by bouke billiet at 9:04 AM
<< Home