kuiltes in wangen vs. ijzige wind
'What do you do in Belgium when the light doesn't work?' De minder voorspelbare vragen zijn soms erg onvoorspelbaar. In dit geval wilde de student weten of Belgen zelf hun spullen herstellen. Vrij logische vraag, want zelf studeert hij iets met elektriciteit. Bij wijze van antwoord vertelde ik dan maar over wat ik ooit als kleine jongen deed, toen mijn nachtkastlampje het niet deed: even testen met de vingers (bad hair days ever since).
Vorige week vroeg mijn oudste collega (die na haar studies destijds op het platteland moest gaan werken om te leren van de boeren) wat ik wilde doen na dit jaar. Ik moest bekennen dat ik het niet wist, maar droomde hardop om mijn pseudo-leerkrachterigheid ook in Afrika en Zuid-Amerika uit te buiten. 'But aren't there a lot of black people in Africa?' Wel, ja, maar hier loopt het dan weer vol Aziaten. 't Is ook nergens goed!
Over Bush junior spreken ze hier als 'little Bush'. Zijn vader geniet de status van een Romeins keizer: 'Bush the elder'. Niemand is overigens echt geinteresseerd in de kiezinge; 't is gewoon het ene rubberen gezicht tegen het andere.
De les vandaag ging onder meer over de monarchie en het onderwijs in Belgie, en welke studierichtingen je zoal kan kiezen -hier werkt het enigszins anders. (ik had eigenlijk wat anders voorbereid, maar hun vragen krijgen altijd voorrang; het maakt uiteindelijk niet uit waarover we het hebben, als we maar Engels gebruiken)
Om het woord decadentie uit te leggen, vroeg ik 'mijn' jongens in geuren en kleuren de gemiddelde vrijdagavond te beschrijven. Om het vervolgens over 'orgie' te hebben, en dat de Romeinen kleine kotskamertjes hadden, zodat ze de hele nacht konden vreten en zuipen. Geschiedenis is toch wel wijs, moesten ze na negentig minuten toegeven (ook nog verteld over de Romein die zijn leger de zee liet aanvallen en over die andere die met zijn paard trouwde).
Het wordt hier nu langzaam koud. De wind blaast je omver als je je stappen niet zorgvuldig plant. Het wordt avond in Dalian. Beren en wolven. Dromen van sojachocomelk. Om warm te blijven kan je touwtjespringen -lach niet, het werkt! Voorlopig wil ik me ook niet warm kleden; ik wil mezelf niet teveel verwennen, want het is nog lang niet echt koud. Idem voor mijn elektrisch verwarmingsdingetje. Het gebouw zelf heeft ook verwarming, die wordt binnen enkele weken aangezet; maar wel voor slechts vier uur per dag.
Dat er dit weekend 150 doden vielen bij rellen tussen Han-Chinezen en een van de vele minderheden wordt hier niet geloofd, want 'anders zouden we het toch zeker wel weten?' Ach, China. Je kan er maar beter mee lachen, want om ervoor te huilen, is het land net iets te groot.
Vorige week vroeg mijn oudste collega (die na haar studies destijds op het platteland moest gaan werken om te leren van de boeren) wat ik wilde doen na dit jaar. Ik moest bekennen dat ik het niet wist, maar droomde hardop om mijn pseudo-leerkrachterigheid ook in Afrika en Zuid-Amerika uit te buiten. 'But aren't there a lot of black people in Africa?' Wel, ja, maar hier loopt het dan weer vol Aziaten. 't Is ook nergens goed!
Over Bush junior spreken ze hier als 'little Bush'. Zijn vader geniet de status van een Romeins keizer: 'Bush the elder'. Niemand is overigens echt geinteresseerd in de kiezinge; 't is gewoon het ene rubberen gezicht tegen het andere.
De les vandaag ging onder meer over de monarchie en het onderwijs in Belgie, en welke studierichtingen je zoal kan kiezen -hier werkt het enigszins anders. (ik had eigenlijk wat anders voorbereid, maar hun vragen krijgen altijd voorrang; het maakt uiteindelijk niet uit waarover we het hebben, als we maar Engels gebruiken)
Om het woord decadentie uit te leggen, vroeg ik 'mijn' jongens in geuren en kleuren de gemiddelde vrijdagavond te beschrijven. Om het vervolgens over 'orgie' te hebben, en dat de Romeinen kleine kotskamertjes hadden, zodat ze de hele nacht konden vreten en zuipen. Geschiedenis is toch wel wijs, moesten ze na negentig minuten toegeven (ook nog verteld over de Romein die zijn leger de zee liet aanvallen en over die andere die met zijn paard trouwde).
Het wordt hier nu langzaam koud. De wind blaast je omver als je je stappen niet zorgvuldig plant. Het wordt avond in Dalian. Beren en wolven. Dromen van sojachocomelk. Om warm te blijven kan je touwtjespringen -lach niet, het werkt! Voorlopig wil ik me ook niet warm kleden; ik wil mezelf niet teveel verwennen, want het is nog lang niet echt koud. Idem voor mijn elektrisch verwarmingsdingetje. Het gebouw zelf heeft ook verwarming, die wordt binnen enkele weken aangezet; maar wel voor slechts vier uur per dag.
Dat er dit weekend 150 doden vielen bij rellen tussen Han-Chinezen en een van de vele minderheden wordt hier niet geloofd, want 'anders zouden we het toch zeker wel weten?' Ach, China. Je kan er maar beter mee lachen, want om ervoor te huilen, is het land net iets te groot.

<< Home