intimiteit en integratie; integriteit, intimidatie
(Eerst maar eens verklaren hoe die verkoudheid zo plots is komen opzetten. 't Is allemaal de schuld van het onderwijs, dat me op donderdagochtend deed teachen in een veel te groot auditorium waar het flink vroor. Ik kon toch moeilijk negentig minuten mijn bek houden?)
Omdat ik zo'n onnozelaar ben van het type 'ziek? Ik? Nooit!' ga ik nog een keer wandelen op de zee. Die is nu bevroren tot aan de horizon en als je tot aan die horizon wandelt, zie je in de verte nog steeds enkel ijs; laagjes golf liggen flinterdun over elkaar, alsof iemand het ijs op de zee heeft geschilderd. Helemaal geen glad oppervlak dus, maar een grillig palet van schotsen en heuveltjes. Ik hoop altijd dat ik een ijsbeer zie want die zijn lief en dik.
't Schijnt in Shenyang dubbel zo koud te zijn als hier, min dertig dus, ik vraag me af hoe ik dat ga overleven want ik ben lief noch dik.
Angela is dus (al dan niet definitief) terug naar huis. Haar vrijdagochtend vroeg naar het vliegveld gebracht (alwaar in een theewinkel de lugubere ontdekking van hertegewei; daar wordt thee van getrokken, 't zou gezond moeten zijn). Die Chinese veiligheidsagent zal zich wel doodgegeneerd hebben toen ze daar vlak naast hem even de controle over zichzelf verloor.
Ze was het niet gewend alleen te zijn. Wie het niet gewend is alleen te zijn, durft de woorden alleen en eenzaam al eens met elkaar te verwarren.
Vrijdagnamiddag ofte wel Voorkerstavond. Ingeduffeld in twee truien, broek en onder-broek en professioneel besjaald en bekapt door de twee dames die me naar de stad vergezellen, durf ik dan toch naar buiten. Het waait. Xiao Ying (een meter tachtig en paarse ogen) geeft haar middageten aan de bedelmoeder.
Karaoke, restaurant (gefrituurde pompoen) en, terug thuis, Shawshank Redemption (in de plaats van twee harde zetels sleuren we de matras de woonkamer in). 't Wordt weer laat, dus ik slaap in de woonkamer en de meisjes lenen de slaapkamer. In aanwezigheid van Jiaying maakt mijn houding tegenover ziekte -'we zullen wel eens zien wie hier de sterkste is, motherfucker'- plaats voor een gehoorzame onderdanigheid teneinde verwenteling en getroetel te mogen ondergaan; ik val een beetje koortsig in slaap in haar armen tijdens de tweede film, wanneer ze me ontwart en instopt word ik amper wakker.
Kerstdag zelve: zeetje wandelen, vegetarische rijstbouillonsoep maken en kilo's appelen en appelsienen vreten (want mijn lichaam vecht en strijdt tegen de tirannie van de winterkoning; om hem uit te lachen was ik ook nog kleren; kleren drogen nu niet, ze bevriezen, maar dat werkt even goed). 's Avonds komt een tiental studentes naar Tom Hanks en Leo diCaprio kijken (heb Angela's dvd-speler gestolen, of wat had je gedacht? Men zou kunnen treuren dat ze is vertrokken, maar ze is vertrokken, dus wat baat het om te treuren? Trouwens, erg aangenaam gezelschap was ze op den duur niet meer, jammer maar helass.)
Ik ben er ondertussen ook nog achtergekomen dat alle studenten twee vakken hebben waarin de leer van Mao en Deng Xiaoping worden bestudeerd. Ik vraag Jiaying die lessen te beschrijven, ze zegt: wij doen dan een dutje.
Het jaar bolt ten einde, de studenten weten dat ik bezig ben met de laatste berekeningen van hun resultaten. Of is dat een te cynische invalshoek om het hoopje kaartjes en cadeautjes te verklaren? Kaarsjes, koekjes, dat soort dingen en een verdacht intieme en te verrassende zoen (te verrassend, waarde lezer, want ik kreeg niet de tijd met mezelf in debat te gaan) van een studente die -ik zou willen schrijven: 't is de eerste keer dat ze haar mond voor me opendoet, maar zo intiem was die kus nu ook weer niet. In ieder geval, een leerkracht zou voor minder achterdochtig worden.
-Ik zweer het, als die trut naast mij dat lied nog een keer afspeelt op haar computer, steek ik een ijspriem in haar oor.-
Citaten uit de laatste taken/lessen:
-'my grandmother is a knowledge broad' (broad betekent in het Engels ook lekkere meid), bedoeld werd dat ze veel weet.
-'toen ik klein was, placht mijn oma me vast te binden, zodat ik niet weg kon lopen. Als ik stout was, stak ze me in een doos.'
-'Women in Venezuela are very beautiful, I don't know why.'
-'The Ku Klux Klan is the (...) organization that is loved by all the American people. (...) As a Chinese, I like peace and discrimination.'
-'In my village, there is a river. I wasn't allowed to swim in it, but I always did. So my father beat me with a stick.'
-'As my job, I want to do a soldier'
- (luide uitroep op straat) 'Happy New Year! I mean, Merry Christmas!'
-(e-mail)
'Christmas Bouke,
Merry Christmas,
Tang'
Omdat ik zo'n onnozelaar ben van het type 'ziek? Ik? Nooit!' ga ik nog een keer wandelen op de zee. Die is nu bevroren tot aan de horizon en als je tot aan die horizon wandelt, zie je in de verte nog steeds enkel ijs; laagjes golf liggen flinterdun over elkaar, alsof iemand het ijs op de zee heeft geschilderd. Helemaal geen glad oppervlak dus, maar een grillig palet van schotsen en heuveltjes. Ik hoop altijd dat ik een ijsbeer zie want die zijn lief en dik.
't Schijnt in Shenyang dubbel zo koud te zijn als hier, min dertig dus, ik vraag me af hoe ik dat ga overleven want ik ben lief noch dik.
Angela is dus (al dan niet definitief) terug naar huis. Haar vrijdagochtend vroeg naar het vliegveld gebracht (alwaar in een theewinkel de lugubere ontdekking van hertegewei; daar wordt thee van getrokken, 't zou gezond moeten zijn). Die Chinese veiligheidsagent zal zich wel doodgegeneerd hebben toen ze daar vlak naast hem even de controle over zichzelf verloor.
Ze was het niet gewend alleen te zijn. Wie het niet gewend is alleen te zijn, durft de woorden alleen en eenzaam al eens met elkaar te verwarren.
Vrijdagnamiddag ofte wel Voorkerstavond. Ingeduffeld in twee truien, broek en onder-broek en professioneel besjaald en bekapt door de twee dames die me naar de stad vergezellen, durf ik dan toch naar buiten. Het waait. Xiao Ying (een meter tachtig en paarse ogen) geeft haar middageten aan de bedelmoeder.
Karaoke, restaurant (gefrituurde pompoen) en, terug thuis, Shawshank Redemption (in de plaats van twee harde zetels sleuren we de matras de woonkamer in). 't Wordt weer laat, dus ik slaap in de woonkamer en de meisjes lenen de slaapkamer. In aanwezigheid van Jiaying maakt mijn houding tegenover ziekte -'we zullen wel eens zien wie hier de sterkste is, motherfucker'- plaats voor een gehoorzame onderdanigheid teneinde verwenteling en getroetel te mogen ondergaan; ik val een beetje koortsig in slaap in haar armen tijdens de tweede film, wanneer ze me ontwart en instopt word ik amper wakker.
Kerstdag zelve: zeetje wandelen, vegetarische rijstbouillonsoep maken en kilo's appelen en appelsienen vreten (want mijn lichaam vecht en strijdt tegen de tirannie van de winterkoning; om hem uit te lachen was ik ook nog kleren; kleren drogen nu niet, ze bevriezen, maar dat werkt even goed). 's Avonds komt een tiental studentes naar Tom Hanks en Leo diCaprio kijken (heb Angela's dvd-speler gestolen, of wat had je gedacht? Men zou kunnen treuren dat ze is vertrokken, maar ze is vertrokken, dus wat baat het om te treuren? Trouwens, erg aangenaam gezelschap was ze op den duur niet meer, jammer maar helass.)
Ik ben er ondertussen ook nog achtergekomen dat alle studenten twee vakken hebben waarin de leer van Mao en Deng Xiaoping worden bestudeerd. Ik vraag Jiaying die lessen te beschrijven, ze zegt: wij doen dan een dutje.
Het jaar bolt ten einde, de studenten weten dat ik bezig ben met de laatste berekeningen van hun resultaten. Of is dat een te cynische invalshoek om het hoopje kaartjes en cadeautjes te verklaren? Kaarsjes, koekjes, dat soort dingen en een verdacht intieme en te verrassende zoen (te verrassend, waarde lezer, want ik kreeg niet de tijd met mezelf in debat te gaan) van een studente die -ik zou willen schrijven: 't is de eerste keer dat ze haar mond voor me opendoet, maar zo intiem was die kus nu ook weer niet. In ieder geval, een leerkracht zou voor minder achterdochtig worden.
-Ik zweer het, als die trut naast mij dat lied nog een keer afspeelt op haar computer, steek ik een ijspriem in haar oor.-
Citaten uit de laatste taken/lessen:
-'my grandmother is a knowledge broad' (broad betekent in het Engels ook lekkere meid), bedoeld werd dat ze veel weet.
-'toen ik klein was, placht mijn oma me vast te binden, zodat ik niet weg kon lopen. Als ik stout was, stak ze me in een doos.'
-'Women in Venezuela are very beautiful, I don't know why.'
-'The Ku Klux Klan is the (...) organization that is loved by all the American people. (...) As a Chinese, I like peace and discrimination.'
-'In my village, there is a river. I wasn't allowed to swim in it, but I always did. So my father beat me with a stick.'
-'As my job, I want to do a soldier'
- (luide uitroep op straat) 'Happy New Year! I mean, Merry Christmas!'
-(e-mail)
'Christmas Bouke,
Merry Christmas,
Tang'

<< Home