inktkussen, het nieuwe leven

De wetten van de inkt zijn veelvuldig, veranderlijk en daardoor ook verraderlijk. Je kan bij het schrijven maar beter op je hoede zijn voor de valkuilen die je zelf hebt geschapen. Toch zijn er ook ijzeren wetten waar je niet omheen kan. Het belang van het detail bijvoorbeeld. Het zijn de details die iets tot leven brengen.

Je mag nog zo luid roepen dat de mooie vrouw mooi is, ze zal onzichtbaar blijven tot je opmerkt dat zij almaar meer bruine vlekjes krijgt nu het warmer wordt, alsof de zomer op haar lichaam uitgestippeld staat. Je kan proberen op het rechte pad te blijven, maar verdwalen is bijna altijd interessanter. Dan pas komt ze los van het blad en als het goed geschreven is brengt ze ook nog zwoele warme lucht met zich mee.

Robert Fisk, de journalist die bin Laden tweemaal interviewde, vertelde op televies dat het hem opviel dat bin Laden altijd eerst even zweeg als hem een vraag werd gesteld. En zo, vertelde Fisk, wist ik dat hij gevaarlijk is. De gemiddelde Arabier zal je immers meteen van repliek dienen om te tonen hoe slim hij is. Dat doet bin Laden niet. Hij wacht en denkt en wacht en antwoordt dan in perfecte volzinnen. Ik vond dat slim opgemerkt van Fisk.

In Brussel Zuid, spoor 15, heeft iemand de C en de drie horizontale streepjes van de E gekrabd. Onderaan de affichehouder staat daardoor Liar Channel te lezen. Heerlijk detaillistisch verzet.

Nouja. ’t Is maar een detail. Maar het nieuwe leven is aangevat en dat is ook iets waard.