feest

Dus ik vanochtend in niets minder dan feeststemming op pad. Wandeling naar een leuk schooltje in de buurt. IJverig bolletjes kleuren. Op straat groeten mensen elkaar samenzweerderig, het is mooi om te zien dat wij dat nog kunnen. Ik stap even later mijn bakkerij binnen voor mijn dagelijks brood, en omdat verkiezingen een feest zijn, neem ik ook nog zo’n vettige koek met gele crème. En een laagje chocolade!
‘Moet je niet gaan stemmen?’ vraag ik de bakker boven het gesidder van de broodsnijmachine.
‘Och,’ zegt hij, ‘daar heb ik nog tijd genoeg voor.’
’t Is een aardige man, mijn bakker. Laat me zijn telefoon gebruiken als ik mezelf weer eens uit mijn huis sluit. Vindt het niet erg als ik tien cent te weinig bij me heb. We praten erover dat hij geen tijd heeft in de rij te gaan staan.
‘Tja,’ jubel ik, ‘je moet iets over hebben voor je democratie.’

Toen zei de bakker nog eens och en vroeg hij plots: ‘Weet je wat hier in Gent het grootste probleem is?’ Daarna volgde het bekende verhaal en was mijn feeststemming voorbij.